Wat is OTT? Hoe werkt het? Hoe OTT is De Wereld van Morgen?

De afkorting OTT staat voor over-the-top. Dit betekent dat streamen op verschillende apparaten wanneer we maar willen mogelijk is dankzij "over-the-top", een handige kleine term die de nieuwe leveringsmethode van film- en tv-inhoud via het internet uitlegt zonder de noodzaak van traditionele uitzend-, kabel- of satellietbetaal-tv-diensten. In eenvoudige bewoordingen hebben we het over mensen die voor het internet van Xfinity betalen om Netflix te kijken, maar niet de moeite nemen om 400+ kanalen van Comcast te nemen zodat ze door ESPN4 op hun grote scherm kunnen bladeren.

OTT (over-the-top) is een manier om televisie- en filmcontent via het internet aan te bieden op verzoek en naar de wensen van de individuele consument. De term OTT impliceert dat een contentprovider over bestaande internetdiensten heen gaat.

Met OTT-videoweergavetechnologie hebben mensen nu een veelheid aan opties binnen handbereik. Ze hebben de mogelijkheid om inhoud te bekijken op verschillende platforms zoals Smart TV's, Roku, computers, tablets, mobiele telefoons of spelconsoles. Ze hebben ook de mogelijkheid om toegang te krijgen tot meerdere distributeurs voor gespecialiseerde programma's en kanalen te bekijken door te "app-switchen", waardoor ze meer controle hebben over de inhoud die ze willen kopen en bekijken.

Hoewel ze beide gebruik maken van IP-technologie, wordt IPTV geleverd via private kabelnetwerken in vergelijking met OTT geleverd via internetdiensten. OTT-systemen overwinnen de beperkingen van de single-operator set-top box (STB) technologie die vereist is voor IPTV. Bij OTT wordt inhoud alleen op verzoek geleverd. Elk aangesloten apparaat heeft een unieke verbinding met de bron van de inhoud via het internet, waardoor het "unicast" is - het leveren van één stream aan één apparaat.

Laten we beginnen met hoe we hier zijn gekomen. Sinds het midden van de jaren 90 is de levering van digitale televisie-inhoud via het internetprotocol (IPTV) de gebruikelijke manier voor leveranciers van televisiediensten om inhoud naar klanten te distribueren. Voor ontvangst zijn meestal een tv-abonnement, een contract, een set-top box en een technicus nodig om de hardware aan te sluiten op snelle internetdiensten bij elke klant thuis of op kantoor. Inhoud wordt dus gedistribueerd via private "multicast" MPEG transportstream-netwerken (wat betekent dat meerdere streams naar meerdere consumentenlocaties worden geduwd, zoals bij digitale kabel- en satelliet-tv). Hierdoor zijn consumenten gebonden aan één serviceprovider (beperkt tot welke beschikbaar is in jouw gebied) en is de aangeboden inhoud beperkt tot kanalen die beschikbaar zijn in hun specifieke gebied en regio.

Een van de inherente problemen bij het aanbieden van tv-inhoud via het internet is het omgaan met de grote variatie in netwerkprestaties. De prestaties zijn afhankelijk van de snelheid die de verbinding ondersteunt (bijv. glasvezel, Wi-Fi, LTE, DSL), het weergaveapparaat (bijv. telefoon, een streamingapparaat zoals Roku, Apple TV of Firestick, of laptop), en vervolgens hoeveel netwerkhops er zijn tussen de provider en de eindgebruiker. Op een hoog niveau zijn OTT-systemen en -technologieën ontworpen om de impact van deze parameters te minimaliseren door een "best effort" benadering te bieden voor het aanbieden van de content. Dat wil zeggen dat OTT-technologie zich in real-time aanpast aan de netwerkprestaties van de hele keten, zodat de video en audio worden afgeleverd zonder pauzes veroorzaakt door bufferen. Deze pauzes zijn zeer frustrerend voor de kijker en kunnen ertoe leiden dat hij de inhoud verlaat.

De toegankelijkheid van OTT-content is een van de vele redenen waarom het zo populair is. Om OTT te streamen hebben klanten alleen een internetverbinding en een compatibel hardwareapparaat nodig.

Smartphones en tablets kunnen OTT-apps downloaden om onderweg te streamen.

Consumenten hebben toegang tot OTT-content via desktop-apps of webbrowsers.

De meest voorkomende voorbeelden zijn Apple TV's, smart TV's, PlayStation, Chromecast, Xbox, FireStick en MEER. Hoewel je OTT-content meestal kunt streamen op mobiele en desktopapparaten, worden deze niet beschouwd als echte OTT-apparaten.

Overal streamen OTT betekent streamen, altijd en overal waar er een draadloos, bedraad of wifi-signaal is. Dat betekent in de metro als je het geluk hebt dat je die hebt.

OTT opende de mogelijkheid voor reclamevrije inhoud (of echt gerichte campagnes), ad-hoc abonnementsdiensten en meer monetariseringsstrategieën.

Met de vrijheid om "on the air" te gaan wanneer ze maar willen, zijn kijkers niet gebonden aan wat er op dat moment wordt uitgezonden. Ze kunnen letterlijk hun kijkervaring aanpassen aan wat ze willen zien van de beschikbare titels.

De consument krijgt de touwtjes in handen. Meer dan ooit gaat inhoud rechtstreeks naar wat de consument wil zien - en de doorlooptijd wordt steeds sneller.

We weten allemaal dat Netflix op dit moment niet de enige grote speler is - YouTube heeft zijn videocreatiedienst gelanceerd, Amazon is "prime" geworden, Hulu is begonnen met het overnemen van tv en zelfs het indie-darling Sundance maakt een plons met zijn festivalfavorieten en meer. De wereld erkent het potentieel van OTT, niet alleen voor de grote spelers zoals Disney (die na de lancering van Disney+ vorig jaar al meer dan 28 miljoen abonnees heeft).

Bovendien erkennen steden als Atlanta de kracht van OTT. Als eerste in zijn soort, THEA neemt het idee van OTT en, met Endavois het stimuleren van het cultiveren van een gemeenschap van makers - makers die de metro-economie versterken met elk stukje video dat ze maken. Gelanceerd op SXSW in 2018 en aangedreven om OTT te gaan van Endavo, kan het platform nu al bogen op ongelooflijke cijfers. Op dit moment is het platform gratis, maar met ongelooflijke strategieën om geld te verdienen in het vooruitzicht, zal dat niet lang zo blijven. Net als bij alle OTT-platforms geldt ook hier dat als het publiek er eenmaal is, de mogelijkheden om geld te verdienen ook komen.